Sábado, 5 de febrero
COVENANT + COLONY 5
Sala Bikini
Viernes, 4 de marzo
T.O.Y. + AND ONE
Sala Bikini
Martes, 19 de abril
NOFX
Sala Razzmataz
Saturday, January 22, 2011
Thursday, January 06, 2011
Wednesday, December 29, 2010
REFLEXIONES 2010
Me pienso, me busco ya veces no encuentro nada. Son esas escenas tontas que se hacen a la fuerza para responder a las expectativas sociales que tienen los demás sobre ti con el objetivo último y egoísta d'esperar una respuesta positiva a tu favor a cambio. A cambio de que ? De permanecer sentada en una silla hablando de el único tema que os une: La educación. El resto, silencios incómodos que constatan cada vez más que no vivís ya en el mismo mundo y que las fiestas de cumpleaños entre "amig@s", a mi edad y mi forma de ser, me vienen grandes y me resultan absurdas. Aunque dicho sea de paso, el momento con las luces apagadas, esperando a la víctima de la sorpresa, es tan tonto que hace gracia, en el buen sentido de la palabra. Supongo que por el lado infantil que tengo.
Y el corazón te da punzadas por no estar a gusto socialmente en tu entorno. No es donde quiero estar, siento. Mi corazón me pide estar cerca de mi más preciado tesoro: mi pareja. Lamento a menudo su ausencia. Es la única persona con la que quiero estar y no puedo. Me invade la impotencia y la impaciencia al no poder estar contigo, tú que haces que me sienta a gusto y tenga ganas de vivir. Pero tienes tus prioridades , apenas te veo y debo resignarme. Te quiero más que a mi misma, aunque el orgullo me coma. No puedes negar que ando detrás de ti y que por ti, me arrancaría el corazón para darte la vida. Por otro lado, en lo que concierne a las exigencias académicas, lamento que pienses que no tengo la voluntad para ayudarte, pues lo que me falta son fuerzas, ánimos y concentración. No tiene nada que ver con ajudarte más o menos, es mi bajo estado de ánimo .
No me entiendo a mi misma, soy demasiado sensible y me lo tomo todo como un ataque personal. Esos son mis peores defectos, además de mi orgullo. Hablo más de la cuenta hasta hacerme pesada y mis tonterías no hacen gracia a nadie. En general, me he acostumbrado a hacer mis cosas, dormir y que las personas de mi entorno, ni me escuchen ni me hagan caso. Incluso me siento cómoda. Mi cuerpo, mi mente y mi estado de ánimo no aceptan los cambios en ese sentido, pues quieren estabilidad. Me he acomodado a vivir así y se vive bien, a veces. Aunque me cueste tragar que no soy aceptada y bien querida, responder a las expectativas sociales que supone, me abruma y me agobia de tal manera que me puedo pasar una noche entera llorando. Me cuestan los cambios, soy conservadora, ordenada, rencorosa y un poco dependiente. Me gusta recibir algo de lo mucho que creo que doy, pero es un aspecto muy difícil y peliagudo de tratar. Me presiono a mi misma por dar una buena respuesta social para que todo el mundo este contento y al final siempre me equivoco y la infeliz soy yo. Toda mi vida respondiendo a las expectativas y tareas de los demás y nunca tengo tiempo de pensarme.
En el ámbito laboral tampoco destaco en nada. Podría hacer cosas grandes ? No. Una mirada pesimista, pero no por eso, menos realista. Tu, cariño, sí puedes hacerlas.
No puedo hacer resoluciones para el 2011, demasiado por hacer.
No puedo hacer resoluciones para el 2011, demasiado por hacer.
Saturday, December 25, 2010
Friday, December 24, 2010
Sunday, December 19, 2010
THE LOST EARLY WORKS
Waiting for the dawn
Waiting for the night
Waiting for the dawn
Waiting for the night
The day's too long
The day's too bright
The day's too long
The day's too bright
Love me, Love me to the end
Waiting for the night
Waiting for the dawn
Waiting for the night
The day's too long
The day's too bright
The day's too long
The day's too bright
Love me, Love me to the end
"Love me to the end"
Deine Lakaien
Saturday, December 18, 2010
Sunday, December 05, 2010
THIS BLOG IS DEDICATED TO YOU:
BECAUSE YOU ARE, MY WISE LOVE, WHO HOPES ANSWER ME ALL I WRITE, THINKING OF YOU
TÚ ETS...
Tú ets el meu univers
i malgrat sentir la teva infinitud i
aura de misteri,
fas que connecti amb
la part més essencialment humana
que tinc.
Sunday, November 28, 2010
MOLTES GRÀCIES, ANGELET MEU !
Moltes gràcies per tot el suport i ajuda.
Amb tú, tinc més ganes de gaudir la vida
i més forces per superar els obstacles.
Saturday, November 20, 2010
Saturday, October 23, 2010
TODO LO QUE CONLLEVA EL AMOR
"Amor es el retraso milagroso
de su término mismo:
es prolongar el hecho mágico,
de que uno y uno sean dos, en contra
de la primera condena de la vida"
Razón de Amor
Pedro Salinas
Wednesday, October 20, 2010
LA MEVA LLUITA INTEL·LECTUAL
El complicat art d'expressar alguna idea amb sentit,
original i també, molt pròpia.
Tuesday, October 19, 2010
Wednesday, October 13, 2010
RUBBER, COMO HOMENAJE AL SINSENTIDO CINEMATOGRÁFICO...
... deja al espectador frío. Esa cinta dista de ser una entretenida y crítica ácida al sinsentido de algunas producciones cinematográficas hollywoodienses.
Aunque la idea de un neumático abandonado con instinto asesino cobre vida en un paisaje desierto, mientras una expedición de espectadores con binoculares (kobayas de la experimentación) sea aparentemente original; al minuto '30 del film, el uso de los poderes telequinésicos del "asesino" aburren soberanamente. Siempre es lo mismo en distintas situaciones y eso rompe el ritmo de la película y de paso, rompe las expectativas del que la esta viendo. Una puede llegar a pensar que entiende la obra con sólo ver el principio y el final (donde aparece un triciclo y ruedas con los mismos poderes mortales frente Hollywood). De este modo, la parte del medio es sobrante a pesar de que hay aportaciones humorísticas que pueden hacer gracia. En general, falta el ingenio y la creatividad para desarrollar la idea y mantener la atención del público.
Si yo soy rueda, me desinflo al minuto quince de este film.
Monday, October 11, 2010
Monday, October 04, 2010
ALL ABOUT MYSELF: AFTER BEING WITH YOU
"Nos queda mucho. ¿No sientes
inmensas huestes de besos,
de resistencias, bandadas
de porvenir en las manos,
de arrebatos y calmas ?
¿Lo que me queda invisible,
callado, guardado, al fondo
de lo que tocan los ojos
de lo que las manos palpan ?"
Pedro Salinas
Razón de amor
Qué me suena ? Haz click aquí
Subscribe to:
Posts (Atom)






